Konserwacja nowożytnych rzeźb sakralnych ze zbiorów Muzeum KUL. Etap II – rzeźby ołtarzowe

24 września br. rozpoczęły się prace konserwatorskie przy pięciu barokowych rzeźbach ołtarzowych ze zbiorów Muzeum KUL dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – zadanie: „Konserwacja nowożytnych rzeźb sakralnych ze zbiorów Muzeum KUL. Etap II – rzeźby ołtarzowe”.
Uniwersytecka kolekcja nowożytnej plastyki ołtarzowej należy do najcenniejszych w Polsce. W ramach zadania zaplanowano konserwację pięciu XVIII-wiecznych rzeźb wykonanych w drewnie. Cztery z nich przypisywane są Janowi Eliaszowi Hoffmanowi (około 1690-1751) i jego warsztatowi, natomiast piąta nieokreślonej pracowni śląskiej.   Odrestaurowane rzeźby staną się – obok figur apostołów Jana Sebastiana Zeisla (czynny 1745 – około 1780) – najważniejszym elementem przyszłej stałej ekspozycji w Muzeum KUL – w części poświęconej sztuce religijnej okresu baroku i rokoka. Wartość artystyczna rzeźb pozwoli zbudować narrację, która stanie się bazą w nauczaniu o rozwoju lokalnej plastyki ołtarzowej okresu nowożytnego, a także upowszechni na dużą skalę wiedzę o artystycznej spuściźnie terenów obecnej Lubelszczyzny. Wykonawcą konserwacji będzie pracownia Konserwacja Dzieł Sztuki – mgr Grzegorz Gołubiak z Lublina.

program: Wspieranie działań muzealnych
zadanie: Konserwacja nowożytnych rzeźb sakralnych ze zbiorów Muzeum KUL. Etap II – rzeźby ołtarzowe
czas realizacji: 25 III – 31 XII 2019
autorzy projektu: Krzysztof Przylicki
prace konserwatorskie: Konserwacja Dzieł Sztuki – mgr Grzegorz Gołubiak

Spis rzeźb objętych pracami konserwatorskimi:

Jan Eliasz Hoffman (około 1690-1751), Ewa przy drzewie poznania dobra i zła, lata 30. XVIII w., rzeźba przyścienna, od tyłu wydrążona, drewno, zaprawa kredowo-klejowa, warstwy malarskie, złoto płatkowe, wys. 177 cm, przekaz z Centralnej Składnicy Muzealnej w Kozłówce w 1956 r., nr inw. MU KUL III-1554


Jan Eliasz Hoffman (około 1690-1751), nieokreślona święta lub personifikacja, lata 30. XVIII w., rzeźba przyścienna, od tyłu wydrążona, drewno, zaprawa kredowo-klejowa, warstwy malarskie, złoto płatkowe, wys. 182 cm, przekaz z Centralnej Składnicy Muzealnej w Kozłówce z 1956 r., nr inw. MU KUL III-1555


Jan Eliasz Hoffman (około 1690-1751), nieokreślony święty w stroju biskupim, lata 50. XVIII w., rzeźba przyścienna, od tyłu wydrążona, drewno, zaprawa kredowo-klejowa, warstwy malarskie, złoto płatkowe, wys. 181 cm, przekaz z Centralnej Składnicy Muzealnej w Kozłówce z 1956 r., nr inw. MU KUL III-1556


Jan Eliasz Hoffman (około 1690-1751), Św. Jan Chrzciciel, lata 30. XVIII w., rzeźba przyścienna, od tyłu wydrążona, drewno, zaprawa kredowo-klejowa, warstwy malarskie, złoto płatkowe, wys. 175 cm, przekaz z Centralnej Składnicy Muzealnej w Kozłówce z 1956 r., nr inw. MU KUL III-1686


Nieokreślony warsztat śląski (?), Archanioł Michał, XVIII w., rzeźba przyścienna, od tyłu wydrążona, drewno, zaprawa kredowo-klejowa, warstwy malarskie, wys. 127 cm, przekaz z Centralnej Składnicy Muzealnej w Kozłówce z 1956 r., nr inw. MU KUL III-354

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Cenny dar dla Muzeum KUL

Zbiory Muzeum KUL wzbogaciły się o akwarelowy portret Jana Nepomucena Gniewosza pędzla znanego polskiego malarza – realisty Seweryna Bieszczada (1852-1923). Obraz pradziadka ofiarowała Ewa Czarnocka-Januszkowska.

Seweryn Bieszczad kształcił się w latach 1868-1876 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza (1828-1900), a następnie Jana Matejki (1838-1893). Edukację artystyczną kontynuował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium oraz w Dreźnie. Po studiach zamieszkał w Krakowie. Stamtąd przeniósł się do Krosna, gdzie w 1890 r. został protegowanym Jana Nepomucena Gniewosza, którego uwiecznił na portrecie.


Sportretowany urodził się w 1827 r. w Poniku. Był publicystą, przemysłowcem, pisarzem, wydawcą oraz kolekcjonerem obrazów malarzy polskich. Brał udział w powstaniu wielkopolskim w 1846 i 1848 r., a także w powstaniu styczniowym, podczas którego został kapitanem strzelców w oddziale naczelnika Apolinarego Kurowskiego (1818-1878). Po powstaniu wyemigrował do Francji i Szwajcarii. Podczas pobytu w Galicji pisał do lwowskich gazet, był wydawcą i redaktorem czasopism takich, jak: „Sztandar Polski”, „Strażnica Polska” i „Wiadomości Przemysłowo-Rękodzielnicze”. Zajmował się wykorzystaniem produktów z ropy naftowej, a gwałtowny rozwój nafciarstwa zwabił go w 1872 r. do Krosna. Opiekował się malarzami i kolekcjonował obrazy. Zmarł w Krośnie 9 września 1892 r.


Malarz ukazał Gniewosza w podeszłym wieku na tle kopalni ropy naftowej. Z relacji donatorki wiadomo, że w rodzinie przechowywane są elementy stroju – m.in. metalowa klamra pasa i guz od płaszcza.


Ciekawostką jest też fakt, że konserwację tej akwareli wykonał Tadeusz Litawiński, największy darczyńca dzieł sztuki w dziejach KUL – prywatnie lokator w zakopiańskiej willi Boży Dar, należącej do państwa Januszkowskich.

kierunek SZTUKA. Zbiory Muzeum KUL w Muzeum Miejskim Dzierżoniowa

Zbiory sztuki Muzeum KUL prezentowane były w ostatnim czasie w wielu renomowanych instytucjach m.in. na Zamku Królewskim w Warszawie, w Muzeum Zamkowym w Malborku czy też w Zamku Książ w Wałbrzychu. Kolejnym miejscem, gdzie będzie można je podziwiać jest Muzeum Miejskie Dzierżoniowa. Wystawę „kierunek SZTUKA. Malarstwo, ceramika i szkło ze zbiorów Muzeum KUL” będzie można zwiedzać do 27 października 2019 r., a jej wernisaż odbędzie się 5 września 2019 r. o godz. 19.00.