Niedawno padł rekord aukcyjny obrazu „Prządka” Jacka Malczewskiego. Jest zatem okazja przyjrzeć się kogo ten obraz przedstawia. W prządkę wcieliła się bowiem malarka i pisarka Michalina Janoszanka (ur. w 1884 r. w Rzeszowie, zm. w 1952 w Krakowie). Spowinowacona z żoną Malczewskiego, była częstym gościem w domu artysty. Stała się jego muzą, ulubioną modelką, ale zarazem autorką biografii malarza. Miała za sobą artystyczną edukację. Ukończyła kursy rysunku i malarstwa na Wyższych Kursach dla Kobiet u Józefa Siedleckiego, w czasie gdy funkcję dyrektora artystycznego pełnił właśnie Malczewski. Kontynuowała naukę u Leona Wyczółkowskiego i Jana Stanisławskiego, by potem jeszcze dwa lata studiować w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Uprawiała głównie malarstwo religijne, znane są jej obrazy z ołtarzy krakowskich kościołów, portrety a także liczne obrazy na szkle.
Obraz tej mało znanej artystki znajduje się również w zbiorach muzealnych KUL.
Michalina Janoszanka, Św. Teresa od Dzieciątka Jezus, tempera na szkle, zbiory Muzeum KUL
Dla uczczenia stulecia urodzin papieża Polaka Zamek Królewski w Warszawie prezentuje wyjątkową wystawę. Z Muzeów Watykańskich wypożyczonych zostało siedem arcydzieł, dotychczas nieeksponowanych w Polsce, m.in. Madonna z Dzieciątkiem i świętymi Dominikiem i Katarzyną Aleksandryjską Fra Angelica, Święty Mateusz z aniołem Guida Reniego, Uczynki miłosierdzia Olivuccia di Ciccarellego, Odkupiciel Antonia Allegriego, zwanego Correggiem, czy Obserwacje astronomiczne Donata Cretiego. Na ekspozycji zgromadzono także pamiątki związane z Karolem Wojtyłą. Prezentowane są dzieła sztuki: obrazy, rzeźby, przedmioty kultu, które były papieskimi darami dla Polski i te, które mu ofiarowywano.
Ekspozycja „Wydobyte z ciemności. Wystawa scenografii Sceny Plastycznej KUL” przedstawia wybrane elementy scenografii z kilkunastu przedstawień teatru Leszka Mądzika m.in. z „Antygony”, „Blasku”, „Ikara”, „Kiru”, „Przejścia”, „Szczeliny”, „Wędrowania”, „Wilgoci”, „Wrót”, „Tchnienia”, „Zielnika”.
Miło nam poinformować, że Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu przyznał dotację Muzeum KUL w ramach programu Wspieranie działań muzealnych, na zadanie „Konserwacja nowożytnych rzeźb sakralnych ze zbiorów Muzeum KUL. Etap III, ostatni – rzeźby ołtarzowe” (trzeci najwyżej oceniony wniosek).
Do tej pory, dzięki ministerialnym dotacjom z lat 2018-2019 (etap I i etap II) możliwa była konserwacja 14 rzeźb (łączna kwota dotacji wyniosła: 164 545 PLN). Kolejnych 8 figur zostało odrestaurowanych ze środków własnych KUL. Wytypowane w III etapie rzeźby ołtarzowe to ostatnie obiekty tego typu w zbiorach Muzeum KUL wymagające pilnej interwencji konserwatorskiej. Stan pozostałych figur nie budzi zastrzeżeń.
Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci dr. hab. Kazimierza Kuczmana (9.02.1947-29.01.2021), wspaniałego historyka sztuki, recenzenta wielu naszych publikacji, członka rady konsultacyjnej Muzeum KUL, a tym samym wielkiego przyjaciela naszego muzeum.
Dr hab. Kazimierz Kuczman, prof. UPJPII, był wybitnym specjalistą w zakresie nowożytnego malarstwa polskiego, autorem licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych, redaktorem i współredaktorem kilkunastu książek.
Biografię i wybitne osiągnięcia profesora można m.in. prześledzić TUTAJ.
„Wzrok biegnie po wydarzeniach, twarzach, fakturach i tym wszystkim, co ujawnia światło. Dramaturgia dostrzeżonego obrazu niesie w sobie coś, co każe się zatrzymać, utrwalić. Spotykamy się z tajemnicą, do której pragniemy zajrzeć, dotknąć, zbliżyć się do niej, a może i poznać. Nosimy w sobie takie potrzeby poznania tego, co w nas i wokół nas. Czas potęguje to wezwanie i każe odważnie zanurzyć się w ten mrok będący częścią naszego niepokoju. Wędrując różnymi drogami, najczęściej z teatrem spotykam znaki, które prowadzą na ścieżki, których zwieńczenie bardziej przeczuwam niż jestem pewien. Zobaczony obraz nie potrzebuje deformacji, stylizacji czy udziwnienia. Nosi w sobie prawdę, której pragnienie dostrzeżenia jest sensem tworzenia”. Leszek Mądzik, twórca Sceny Plastycznej KUL
fot. Archiwum Sceny Plastycznej KUL
Z okazji Jubileuszu 50-lecia Sceny Plastycznej KUL w Muzeum KUL prezentujemy wystawę scenografii tego wyjątkowego teatru. W niezwykłej aranżacji, która podkreśla rolę światła oraz jego przeciwieństwa – mroku, zobaczymy rekwizyty ze spektakli takich jak: „Antygona”, „Blask”, „Ikar”, „Kir”, „Przejście”, „Szczelina”, „Wędrowanie”, „Wilgoć”, „Wrota”, „Tchnienie”, „Zielnik”. Wejdziemy w świat symbolu, wyobraźni, niedopowiedzeń…
Scena Plastyczna KUL – jak pisze Irena Sławińska – „to zjawisko tak odrębne i jedyne na mapie współczesnej kultury polskiej, że wymyka się wszelkiej próbie zaszeregowania i nie daje się przygwoździć mianem gatunkowym. Czy to w ogóle teatr?”
Prof. Leszek Mądzik związany jest z KUL-em od ponad pół wieku. To właśnie dzięki niezwykłej atmosferze wolności panującej na uniwersytecie powstało tu ponad 20 autorskich przedstawień, składających się na wyjątkowe zjawisko „teatru bez słów”. Głównymi środkami wypowiedzi profesora, który jest reżyserem i scenografem wszystkich spektakli Sceny, są przestrzeń i światło, nieliczne postacie oraz przedmioty zanurzone w głębię i mrok nieskończoności scenicznej. W swojej twórczości prof. Mądzik dotyka duchowej tajemnicy człowieka, próby zbliżania się do sacrum.
Program Jubileuszu Sceny Plastycznej KUL dostępny TUTAJ.
Przypominamy, że zbliża się koniec wystawy „Jerzy Turnau (1869-1925). Ars e[t] terra”. W związku z tym 10 lipca (poniedziałek), w ostatnim dniu wystawy, Muzeum będzie czynne do godz. 18.00! Serdecznie zapraszamy!
W sobotę, 24 czerwca 2017, odbył się wyjątkowy koncert Grzegorza Turnaua. Recital pt. „Ojciec ojca mego ojca” był bardzo osobisty, gdyż dedykowany pamięci pradziadka artysty – Jerzego Turnaua z Mikulic. Osoby nietuzinkowej – wytrawnego agronoma, płodnego powieściopisarza i zdolnego malarza. Jego artystyczna spuścizna stała się przedmiotem pierwszej monograficznej wystawy, zorganizowanej przez Muzeum KUL! Czytaj dalej „Niezwykły koncert”
Oficjalne otwarcie wystawy „Jerzy Turnau (1869-1925). Ars e[t] terra” nastapiło w piątkowy wieczór (23 czerwca 2017). Zorganizowanie pierwszej monograficznej wystawy tego utalentowanego, acz zapomnianego malarza stało się możliwe głównie dzięki wsparciu rodziny Turnauów.