Franciszek Kostrzewski to jeden z najpopularniejszych malarzy XIX wieku, związany z warszawskim środowiskiem artystycznym. Uczył się w stołecznej Szkole Sztuk Pięknych. Wraz z kolegami ze studiów – Wojciechem Gersonem, Juliuszem Kossakiem i Henrykiem Pillatim – zawiązał grupę artystyczną określaną mianem „cyganerii” malarskiej, skupioną wokół Marcina Olszyńskiego – który ich wspierał i z którym się przyjaźnili. W „Tygodniku Ilustrowanym” i „Kłosach” zamieszczał swoje ilustracje, rysunki satyryczne i karykatury. Tematem jego prac było życie codzienne.
Sportretowany urodził się w 1827 r. w Poniku. Był publicystą, przemysłowcem, pisarzem, wydawcą oraz kolekcjonerem obrazów malarzy polskich. Brał udział w powstaniu wielkopolskim w 1846 i 1848 r., a także w powstaniu styczniowym, podczas którego został kapitanem strzelców w oddziale naczelnika Apolinarego Kurowskiego (1818-1878). Po powstaniu wyemigrował do Francji i Szwajcarii. Podczas pobytu w Galicji pisał do lwowskich gazet, był wydawcą i redaktorem czasopism takich, jak: „Sztandar Polski”, „Strażnica Polska” i „Wiadomości Przemysłowo-Rękodzielnicze”. Zajmował się wykorzystaniem produktów z ropy naftowej, a gwałtowny rozwój nafciarstwa zwabił go w 1872 r. do Krosna. Opiekował się malarzami i kolekcjonował obrazy. Zmarł w Krośnie 9 września 1892 r.